We zien ons zelf

Een paar dagen terug was ik met een cursist aan het praten over hoe onze psychologische inhoud bepaalt hoe we iets waarnemen. Ik vertelde dat bij mijn expositie in Nuenen en in Eindhoven me het (weer) opviel hoeveel verschillende beelden er door mensen worden waargenomen in mijn schilderijen. Het lijken haast psychologische tests te zijn. Wat me opvalt is dat het meestal beelden zijn die verheffend zijn of voor mensen een gevoel van vrijheid, het mystieke, de kosmos of natuur vertegenwoordigen. De dag na het gesprek met mijn cursist stuitte ik op de volgende quote van de impressionist Claude Monet:

'To see we must forget the name of the thing we are looking at'

In het gesprek met de cursist waren we tot de conclusie gekomen dat je iets nooit helemaal zuiver kan waarnemen omdat je altijd door een gekleurde bril kijkt. We projecteren constant onze eigen bewustzijnsinhoud op de wereld om ons heen. Maar ook als we iets een naam geven waar we naar kijken (bv. een vlinder), limiteren we onze waarneming vanwege alle aangeleerde eigenschappen en definities die aan die naam gekoppeld zijn. Omdat we met ons menselijke bewustzijn onze eigen realiteit vormgeven, m.a.w. hoe energie zich gedraagt in ons waarnemingsveld, zien we altijd datgene wat een reflectie is van ons idee van de realiteit. Ik geloof steeds meer dat waar we op gefocust zijn of datgene wat het meest leeft in onze psyche, zich de grootste neiging heeft te vormen in onze levens van dag tot dag. Veelvuldig zien we datgene manifesteren in ons leven dat een afspiegeling is van onze onverwerkte, niet geïntegreerde pijn. Maar wat zien we als we als we onze diepste angsten en pijn hebben losgelaten? Kan het dan zo zijn dat we dan ook de diepere lagen zien van de verschijningsvormen om ons heen? Zien we dan iets wat meer een reflectie is van onze ware natuur?
Misschien is dat ook de functie van kunst? Je kunt in sommige kunst een dieper aspect zien van jezelf, een dieper deel dat je herkent van jezelf. Maar omdat iedereen door de lens van zijn/haar eigen ziel kijkt manifesteert iedereen weer een andere beeld dat het innerlijk weten van die ziel weerspiegelt.
Voor mij draagt kunst in zich de mogelijkheid om ons een deel van onszelf te laten zien dat we vergeten zijn, een deel dat niet meegesleurd wordt door de dualiteit van deze dimensie. Iedereen beleeft dit weer vanuit zijn eigen zielenfrequentie.

Cadeaubon

De tijd komt er weer aan dat velen de neiging hebben om een materieel cadeau te geven aan dierbaren. Misschien een leuk idee om een cadeaubon te geven die ingeruild kan worden voor een immateriële ervaring? Geef zelf het bedrag aan wat je cadeau wilt doen. Dit kan het bedrag van een cursus, mini-cursus of workshop zijn maar ook natuurlijk een korting daarop. Te gebruiken voor lessen in mijn eigen atelier of bij Van Beek Eindhoven. Heb je interesse? stuur me een mailtje.

Rib grote zaal MCCotopaxi MCcadeaubon verkleindMC
DSC01478
blog comments powered by Disqus