2020

Afscheid

Er is natuurlijk al ontzettend veel geschreven en gespeculeerd over de huidige wereldsituatie. Het aparte is dat ikzelf al maanden vóór de virusuitbraak losbarstte,  in een soort quarantaine leefde. Een zelfgekozen uiteraard. Deze periodes heb ik wel vaker gehad, periodes van diepe introspectie en haast geen contact met de buitenwereld. Ik weet uit eigen ervaring hoe louterend dat kan werken en hoeveel nieuwe deuren er zich kunnen openen na zo'n periode, deuren waarvan je niet eens bewust was dat ze bestonden. 
Voor mij is het nu speculeren hoe dit voor het collectief uit zal pakken maar een ding weet ik zeker: alhoewel het een collectieve gebeurtenis is, heeft het voor iedereen een andere uitwerking: de één voelt angst voor ziekte en de dood, de andere is bang voor inkomstenverlies, weer anderen voelen zich eenzaam en weer anderen voelen zich bevrijd van de dagelijkse rat-race en voelen daardoor opluchting. Wat voel jij? Waar word jij geraakt? In mijn optiek is dat nu het meest essentiële om te voelen. Het (deels) uitvallen van het systeem/deze matrix-realiteit raakt nu bij iedereen precies dat wat er nu op individueel niveau bekeken mag worden. Het raakt bij velen (of gaat dat nog doen) hun diepste wonden. Het is goed om te beseffen dat deze dus niet veroorzaakt worden door deze 'crisis' maar daarvoor al aanwezig waren. Deze crisis legt de vinger op de zere plek.Vragen die we kunnen stellen zijn: bij wie ligt ons vertrouwen? Het systeem dat is gebaseerd op een illusie van oneindige economische groei of bij de oneindige intelligentie en compassie van het Universum? Dachten we werkelijk de controle te hebben in dit leven? Dachten we werkelijk aan het stuur te zitten?
Wordt het niet hoog tijd om afscheid te nemen van dit systeem en onze ongebreidelde controledrang? Wellicht start het oude, patriarchale systeem weer opnieuw op over een paar maanden. Maar er is naar mijn mening niet een beter moment om de komende tijd, voor ieder die daar voor kiest, een ander pad te kiezen. Wat als we onze angst aankijken, goed doorvoelen en dan zeggen: 'nee, bedankt je definieert me niet meer. Ik ben groter dan al die bullshit die me wordt aangepraat en kies voor mijn eigen ziel. Ik zet de tv uit en ga schilderen, schrijven, muziek maken of me onderdompelen in de natuur. Ik weiger nog uit angst te handelen'. Wat hebben we te verliezen?
If not now than when???!! 
Het nieuwe normaal dient te zijn dat we gaan inzien hoe abnormaal deze maatschappij is en we leren te vertrouwen op de signalen die onze ziel ons geeft. Laat je ziel uit haar lockdown komen om alle angst-propaganda te overstijgen zodat je werkelijk een creatief, bewust wezen kunt zijn i.p.v. een spaak in een wiel....een wiel dat ieder moment los kan schieten....
Danielle in actieMCYugenMC

Schilderij Kitty MC
Comments